Zdaniem przewodniczącego górniczej "Solidarności" Bogusława Hutka, demonstracja przeprowadzona 20 maja dowiodła, że ludzie umieją się zmobilizować, kiedy trzeba dać wyraz swemu niezadowoleniu z "polityki klimatycznej" Unii Europejskiej. Wskazuje zarazem, iż skala protestów musi być o wiele większa, jeśli mają one przynieść wymierne efekty. - Wrażenie na obecnym rządzie zrobi dopiero manifestacja, w której udział weźmie pół miliona czy milion ludzi. Do tego czasu politycy będą nas ignorować - twierdzi. Polecamy lekturę felietonu.

Senat nie wyraził zgody na zarządzenie przez prezydenta Karola Nawrockiego ogólnokrajowego referendum dotyczącego dalszej realizacji "polityki klimatycznej" Unii Europejskiej (UE). Decyzję podjętą na 59. posiedzeniu XI kadencji izby wyższej polskiego parlamentu poprzedziła manifestacja zorganizowana przez NSZZ "Solidarność". W środowe popołudnie dziesiątki tysięcy osób z całego kraju przeszły ulicami Warszawy, żądając od senatorów udzielenia poparcia dla prezydenckiego wniosku. Zgodnie z jego treścią, 27 września 2026 roku Polacy mieli odpowiedzieć na pytanie: "Czy jest Pan/Pani za realizacją unijnej polityki klimatycznej, która doprowadziła do wzrostu kosztów życia obywateli, cen energii i prowadzenia działalności gospodarczej i rolniczej?".

Związkowcy reprezentujący organizacje zrzeszające pracowników Polskiej Grupy Górniczej SA (PGG) zwrócili się do wiceministra energii Mariana Zmarzłego z wnioskiem o natychmiastowe rozpoczęcie rozmów poświęconych przyszłorocznemu wsparciu finansowemu dla Spółki. - Oczekujemy od przedstawicieli właściciela [PGG - przyp. red. SG] określenia jasnych zasad funkcjonowania naszego przedsiębiorstwa w roku następnym - napisali związkowcy. Ponadto, powołując się na ustalenia ze spotkania stron społecznej i rządowej, do którego doszło 20 kwietnia, wyrazili oczekiwanie, iż negocjacje rozpoczną się "bez zbędnej zwłoki".

- Słyszymy, że nie ma równej konkurencji, skoro część spółek węglowych otrzymuje dopłaty budżetowe, a część - nie. Jest to - niestety - półprawda - pisze Bogusław Hutek, tym razem jako przewodniczący Zakładowej Organizacji Koordynacyjnej NSZZ "Solidarność" Polskiej Grupy Górniczej SA. - Polska Grupa Górnicza ponosi największy koszt transformacji. Z około 30 milionów ton wydobytego węgla w roku 2019 "zeszliśmy" do 15,5 mln t w roku bieżącym. Inne spółki węglowe albo utrzymały wydobycie, albo je zwiększyły. Niektóre są powiązane z energetyką, co gwarantuje im odbiór wydobytego surowca. Nie muszą zabiegać o rynek zbytu. (...) Więc to nie tak, że tym, którzy są subsydiowani, jest łatwiej, pozostałym zaś - trudniej. Sytuacja jest znacznie bardziej złożona - wyjaśnia. Polecamy lekturę felietonu.

27 kwietnia odbyło się posiedzenie Rady Nadzorczej Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA (JSW). Wbrew oczekiwaniom strony społecznej i załogi, nie wyłoniło ono nowego Zarządu JSW. Zaniepokojone przebiegiem postępowania konkursowego związki zawodowe coraz mocniej krytykują przedstawicieli Skarbu Państwa za brak skutecznego nadzoru właścicielskiego. Przypominają, że firma walczy o przetrwanie, czym Ministerstwo Aktywów Państwowych zdaje się nie przejmować.

Informacja w sprawie planów masowej alokacji pracowników KWK "Knurów-Szczygłowice" do kopalń zlokalizowanych w okolicach Jastrzębia-Zdroju zaskoczyła środowisko górnicze. I choć pełniący obowiązki prezesa Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA (JSW) Bogusław Oleksy wycofał się z wydanego wcześniej polecenia, górnicy są pełni obaw o dalsze losy zakładu. Co oznaczałoby wejście w życie pomysłów, które za sprawą związków zawodowych ujrzały światło dzienne, pytamy przewodniczącego Komisji Zakładowej (KZ) NSZZ "Solidarność" KWK "Knurów-Szczygłowice" Ruch "Knurów" Krzysztofa Leśniowskiego oraz jego zastępcę Adama Grzegorzycę.

Trzy reprezentatywne organizacje związkowe zrzeszające pracowników Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA (JSW) - "Solidarność", Federacja Związków Zawodowych Górników JSW SA i "Kadra" - powołały Wspólny Komitet Protestacyjno-Strajkowy JSW SA, informując o swojej decyzji w piśmie skierowanym do Zarządu firmy. Zaostrzenie sytuacji ma związek z brakiem realizacji zapisów "porozumienia wykonawczego" zawartego 13 lutego pomiędzy stroną społeczną, kierownictwem JSW i Ministerstwem Aktywów Państwowych (MAP).

Przedstawiciele związków zawodowych zrzeszających pracowników Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA (JSW) - "Solidarności", Federacji Związku Zawodowego Górników JSW SA i "Kadry" - zwrócili się do prezydenta Karola Nawrockiego, premiera Donalda Tuska, pracowników JSW oraz ich rodzin z listem otwartym w sprawie sytuacji Spółki. Ich zdaniem, po dwóch miesiącach od podpisania "porozumień oszczędnościowych" sytuacja firmy wciąż się pogarsza, tymczasem zobowiązanie Zarządu oraz Ministerstwa Aktywów Państwowych (MAP) do zorganizowania zewnętrznego finansowania dla Spółki nie zostało zrealizowane. Padły postulaty "natychmiastowego zapewnienia JSW realnego finansowania płynnościowego i pomostowego" oraz "publicznego przedstawienia harmonogramu działań ratunkowych, wraz ze wskazaniem źródeł finansowania, terminów oraz osób odpowiedzialnych za ich realizację".

Związki zawodowe zrzeszające pracowników Polskiej Grupy Górniczej SA (PGG) ogłosiły pogotowie strajkowe. Podjęcie tej decyzji ma związek z "upływem terminu przedstawienia przez stronę rządową rozwiązań dla branży górniczej mających pozwolić na dalsze funkcjonowanie kopalń i zakładów górniczych". Struktury związkowe funkcjonujące w jednostkach organizacyjnych PGG (kopalniach, zakładach specjalistycznych, centrali) zobowiązano do powołania sztabów protestacyjno-strajkowych.

Negocjacje płacowe prowadzone przez związki zawodowe i Zarząd Lubelskiego Węgla (LW) "Bogdanka" SA utknęły w martwym punkcie. Strony nie umieją uzgodnić sposobu realizacji tegorocznych podwyżek. Czynnikiem komplikującym sprawę jest brak realizacji funduszu płac za rok 2025 - średnie miesięczne wynagrodzenie wyniosło 13343 złote zamiast uzgodnionych wcześniej 13826 zł, a to dlatego, że Spółka nie zrealizowała założeń zapisanych w planie techniczno-ekonomicznym (PTE). Zdaniem związkowców, pracownicy nie powinni odpowiadać za błędne decyzje Zarządu, dlatego - oprócz podwyżek - domagają się wyrównania wysokości płac do poziomu przewidzianego porozumieniem.